~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
σελίδες της εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα" συντάκτες: Πέτρος Σ. Αϊβαλής, Αγγελική Σπαθαράκη, Οδυσσέας Αϊβαλής, Πόπη Βερνάρδου, Πάρης Αϊβαλής.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~

yfos

yfos
"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν' ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2015

Χρόνης Μίσσιος: Η ζωή μας μια φορά μάς δίνεται

     Σκέψεις   


Η ζωή μας μια φορά μάς δίνεται. Άπαξ, που λένε. Σαν μια μοναδική ευκαιρία. Τουλάχιστον, μ'αυτήν την αυτόνομη μορφή της, δεν πρόκειται να ξαναϋπάρξουμε ποτέ. Και μεις τί την κάνουμε, ρε; Αντί να τη ζήσουμε; Τί την κάνουμε; Την σέρνουμε από δω και από κει δολοφονώντας την...

Οργανωμένη κοινωνία, οργανωμένες ανθρώπινες σχέσεις.
Μα αφού είναι οργανωμένες, πώς είναι σχέσεις;
Σχέση σημαίνει συνάντηση, σημαίνει έκπληξη, σημαίνει γέννα συναισθήματος.
Πώς να οργανώσεις τα συναισθήματα;
Έτσι, μ' αυτήν την κωλοεφεύρεση που τη λένε ρολόι, σπρώχνουμε τις ώρες και τις μέρες μας, σα να είναι βάρος. Και μάς είναι βάρος. Γιατί δε ζούμε... κατάλαβες;
Όλο κοιτάμε το ρολόι! Να φύγει κι αυτή η ώρα, να φύγει κι αυτή η μέρα, να έρθει το αύριο, και πάλι φτου κι απ'την αρχή.
Χωρίσαμε τη μέρα σε πτώματα στιγμών, σε σκοτωμένες ώρες που θα τις θάβουμε μέσα μας, μέσα στις σπηλιές του είναι μας, στις σπηλιές όπου γεννιέται η ελευθερία της επιθυμίας, και τις μπαζώνουμε με όλων των ειδών τα σκατά και τα σκουπίδια που μας πασάρουν σαν "αξίες", σαν "ανάγκες", σαν "ηθική", σαν "πολιτισμό".
Κάναμε το σώμα μας ένα απέραντο νεκροταφείοδολοφονημένων επιθυμιών και προσδοκιών. 
Αφήνουμε τα πιο σημαντικά, τα πιο ουσιαστικά πράγματα, όπως να παίξουμε και να κουβεντιάσουμε με τα παιδιά και τα ζώα, με τα λουλούδια και τα δέντρα, να παίξουμε και να χαρούμε μεταξύ μας, να κάνουμε έρωτα, να απολαύσουμε τη φύση, τις ομορφιές του ανθρώπινου χεριού και του πνεύματος, να κατεβούμε τρυφερά μέσα μας, να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και το διπλανό μας...
Όλα, όλα Σαλονικιέ, τ' αφήσαμε, γι' αυτό το αύριο,που δεν θα 'ρθει ποτέ...
Μόνο όταν ο θάνατος χτυπήσει κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο, πονάμε, γιατί συνήθως σκεφτόμαστε πως θέλαμε να του πούμε τόσα σημαντικά πράγματα, όπως:
Πόσο τον αγαπούσαμε, πόσο σημαντικός ήταν για μας. 
Όμως, τ' αφήσαμε για αύριο. 
Για να πάμε πού ρε Σαλονικιέ; Αφού ανατέλλει, δύει ο ήλιος, και δεν πάμε πουθενά αλλού παρά στο θάνατο.
Και μεις οι μαλάκες, αντί να κλαίμε το δειλινό, γιατί χάθηκε άλλη μια μέρα απ' τη ζωή μας, χαιρόμαστε!
Ξέρεις γιατί; Γιατί η μέρα μας είναι φορτωμένη με οδύνη, αντί να είναι μια περιπέτεια, μια σύγκρουση με τα όρια της ελευθερίας μας. 
Την καταντήσαμε έναν καθημερινό -χωρίς καμιάελπίδα ανάστασης- θάνατο!
Διότι, αυτός είναι θάνατος!
Ο άλλος, όταν γεράσουμε σε αρμονία και ελευθερία με τον εαυτό μας, όταν δηλαδή παραμείνουμε εμείς, δεν είναι θάνατος. Είναι μετάβαση.
Είναι διάσπαση σε μύριες άλλες ζωές, στις οποίες, αν εδώ σε τούτη τη μορφή ζωής είσαι ζωντανός, αν δεν δολοφονήσεις την ουσία σου, εκεί, θα δώσεις χάρη κι ομορφιά, όπως η Μαρία, που φούνταρε προχτές από την ταράτσα για να μην πεθάνει...
Ήρθανε να την πάρουνε, και η Μαρία, είπε το "όχι", με τον πιο αμετάκλητο τρόπο.
Πήγαμε στην κηδεία της. Και τί άκουσα τον παππά να λέει;
"Χοῦς εἶ, καὶ εἰς χοῦν ἀπελεύσει"...
Και τότε κατάλαβα, πως η Μαρία σώθηκε. 
Του χρόνου, όλα τα στοιχεία της, που τα κράτησε ζωντανά σε τούτη τη μορφή ζωής, θα γίνουν πανσέδες, δέντρα, πουλιά, ποτάμια... -


"Ο Χρόνης Μίσσιος διαβάζει Χρόνη Μίσσιο", απόσπασμα από την ενότητα "Η ζωή μας μια φορά μας δίνεται".


Πηγή: http://www.awakengr.com/2015/06/blog-post_14.html#ixzz3e1BsFxRp
Under Creative Commons License: Attribution Share Alike

Δευτέρα, 8 Ιουνίου 2015

Τιμητική εκδήλωση για τον Κώστα Μαρίνη στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων Αμφιθέατρο “Αντώνης Τρίτσης” Tρίτη 9 Ιουνίου 2015

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
ΜΥΓΔΑΛΙΩΤΩΝ
ΑΘΗΝΑΣ - ΠΕΙΡΑΙΑ
            ~~~~~~~


Τιμητική εκδήλωση για τον Κώστα Μαρίνη 
 Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων 
Αμφιθέατρο “Αντώνης Τρίτσης” 
Tρίτη 9 Ιουνίου 2015 
[ 1897-1968 ] 

«Ο φιλόλογος, λαογράφος και συγγραφέας Κώστας Μαρίνης 
Η ζωή και το έργο του μέσα από τη συλλογική μνήμη 
και την επιστημονική προσέγγιση» 

Παρουσίαση - συντονισμός: Πέννυ Καλύβα, εκδότρια της εφημερίδας “Γορτυνία” ·

Προλόγισμα - Η λαογραφία στο παρελθόν και στο μέλλον, Γιώργος Γιαννόπουλος, Αντιπρόεδρος Συλλόγου Μυγδαλιωτών ·
Χαιρετισμός από την Αικ. Πολυμέρου-Καμηλάκη, τ. Διευθύντρια Κέντρου Λαογραφίας Ακαδημίας Αθηνών ·
Ο παππούς που δεν θυμόμουν,  Ρουμπίνη Ι. Μαρίνη, Δρ. Μετ. Μηχ.
Κάποιοι αντίλαλοι από το παρελθόν, Μ.Γ. Μερακλής, Ομοτ. Καθηγητής Παν. Αθηνών, Πρόεδρος Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας
Ο Κώστας Μαρίνης και τα Λαογραφικά μουσεία, Τέτη Χατζηνικολάου, Επίτιμη Προϊσταμένη Διεύθυνσης Υπουργείου Πολιτισμού και Πρόεδρος του Ελληνικού τμήματος του International Council of Museums (ICOM)

Η Ελληνική ταυτότητα μέσα από τη λαϊκή παράδοση: Ο Κώστας Μαρίνης πιο επίκαιρος από ποτέ, Κωνσταντίνα Γκουρβέλου, Αρχαιολόγος
Πορεία συνάντησης με το θείο μου τον Κωστούλη, Χρήστος Μποσμής, Εκπαιδευτικός
Ο Κώστας Μαρίνης δεινός χειριστής της δημοτικής γλώσσας, Φώτης Φουρνόδαυλος, Φιλόλογος

H παρούσα εκδήλωση τιμής για τον Κώστα Mαρίνη από το σύλλογό μας εντάσσεται στα πλαίσια προβολής και ανάδειξης σημαντικών ανθρώπων του χωριού μας, που μπορούν να αποτελέσουν πρότυπα για τις νεώτερες γενιές. Το ιδιαίτερο της εκδήλωσης είναι τούτο: επειδή το πνευματικό έργο του Κώστα Μαρίνη – 20,000 σελίδες λαογραφικό υλικό – παρέμεινε ανέκδοτο κυρίως λόγω των αριστερών φρονημάτων και των διώξεων του ιδίου, απευθύνουμε έκκληση προς τους απογόνους του, αλλά και τους φορείς που καταγίνονται με το λαϊκό μας πολιτισμό, να συμβάλλουν έστω και αργά στην προβολή και στην ανάδειξη του έργου αυτού προς όφελος της κοινωνίας μας.

ΤΟ Δ.Σ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ 

 http://arkadiko.blogspot.gr/