~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
σελίδες της εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα" συντάκτες: Πέτρος Σ. Αϊβαλής, Αγγελική Σπαθαράκη, Οδυσσέας Αϊβαλής, Πόπη Βερνάρδου, Πάρης Αϊβαλής.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~

~

 my-tips-collection

yfos

yfos
"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν' ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.

Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2015

ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΜΑΣ ΗΛΙΑΣ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. ΝΑ ΤΑ ΧΙΛΙΑΣΕΙ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ 103 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΑΚΜΑΙΟΤΑΤΟΣ...

Assimakopoulos Ioannis 



ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΜΑΣ ΗΛΙΑΣ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. 
ΝΑ ΤΑ ΧΙΛΙΑΣΕΙ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ 103 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΑΚΜΑΙΟΤΑΤΟΣ... 
ΝΑ ΤΟΝ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ...

ΑΓΩΝΑΣ. Αγώνας είναι η ζωή / ενάντια / στις σφραγισμένες πόρτες / στην ανέλπιδη αναμονή / στο χέρι / που σφίγγει το χέρι που λείπει / Αγώνας είναι πάντα η ζωή / ενάντια στο φόβο / στους δημαγωγούς / στους κλέφτες / στη μονόφθαλμη δικαιοσύνη / στους θανάτους απ’ την πείνα / και στους άδειους λόγους των πολιτικών / Αγώνας είναι η ζωή / Ώσπου μια μέρα η οργή / Nα γίνει ποταμός / και στην ορμή του επάνω / να την καθαρίσει από τους ρύπους της / όπως ο Αλφειός την κόπρο του Αυγεία. 
(ΡΑΘΥΜΕΣ ΩΡΕΣ)

“Εμείς / Εχτίσαμε όλα τα σπίτια / του κόσμου. Όμως / δεν έχουμε σπίτι./ 
Εμείς / Εσπείραμε όλα τα χωράφια / της γης. Όμως / δεν έχουμε ψωμί./
 Εμείς / Εσκοτωθήκαμε σε όλους τους πολέμους / 
Όμως δεν έχουμε πατρίδα./ Που πάμε;/ Η πληγωμένη γη στενάζει /
 Κάτου απ τα βαριά μας πέλματα /Αλλά εμείς είμαστε η γη / 
από τότε που υπάρχουμε./ Εμείς / τα σπλάχνα μαχαιρώνοντας /
 ο ένας του αλλουνού /Σκεπάσαμε τον ουρανό με σύννεφα / 
Σκορπίσαμε τα δάκρυα μας ποτάμια”.

“...εμείς σ’ αυτή τη γη μας σπείραμε/ τα πιο μεγάλα όνειρα./
Ποιος ήρθε και τα γκρέμισε/ κι έσπειρε την ερήμωση;/ 
ποιος άναψε την πυρκαγιά/ και καίγεται ο πλανήτης;/
Ποιο χέρι ανίερο πάτησε/ το φοβερό κουμπί του ολέθρού/
Κι ούθε στραφούμε/ οι γλώσσες της φωτιάς φράζουν το δρόμο μας” 

 “Δεν έχω άλλο φως από την αγάπη / 
δεν έχω άλλη φωτιά από την αγάπη/
Δεν έχω άλλο τραγούδι από την αγάπη” 

Το μεγάλο ποτάμι - Γυρεύοντας τον έρωτα, / γυρεύοντας την άνοιξη, /
γυρεύοντας τη γεύση /του ψωμιού,/ γυρεύοντας την ειρήνη/ 
γυρεύοντας τα χείλη που πλέκουνε τραγούδια/ γυρεύοντας την τέλεια μορφή, / 
γυρεύοντας τον άρτιο λόγο που θα ζωντανέψει τη μορφή /
 γυρεύοντας, γυρεύοντας, όλο γυρεύοντας / 
σπαταλήσαμε τη χρυσή νιότη που έδενε / τη ζωή με τ’ όνειρο / 
Κι οδεύοντας μέσα στη νύχτα / φτάσαμε στα σύνορα της νύχτας. / 
Κι αρμενίζοντας / σ’ ατελείωτους πόντους φτάσαμε /
στα σύνορα του θανάτου. /
Και τώρα /έρμαια της ανάμνησης / 
τινάζουμε τα ντροπιασμένα μας φτερά /και ζητάμε βοήθεια. Κοιτάζουμε / 
το σύνορο που δεν περάσαμε / και ζητάμε βοήθεια. /
 Απλώνουμε τα χέρια στους φονιάδες μας /και ζητάμε βοήθεια. /
 Η φωνή μας χάνεται. / Κανένα αφτί δε βρίσκεται / να την περιμαζέψει. / 
Βαλαντωμένοι /γέρνουμε στην πλώρη. / Βαλαντωμένοι / 
γέρνουμε στην κουπαστή. / Πλέουμε στο αίμα / 
ζητιανεύοντας λίγον ύπνο: / Έλα ύπνε και πάρε μας. /
 Πλέουμε στο αίμα / ζητιανεύοντας λίγο κουράγιο: / 
Βόηθα Χριστέ που γνώρισες /τον πλέριο πόνο. / 
Πλέουμε στο αίμα /ζητιανεύοντας λίγο έλεος: / 
Δώσε μας Μοίρα το μαγικό κλειδί /
 ν’ ανοίξουμε τα παράθυρα του στοχασμού /
ν’ ανοίξουμε τις πόρτες της καρδιάς μας / 
να ξεχυθεί πολύτιμος ο θησαυρός / της πικρής πείρας μαύρες κουκίδες / 
στη λευκότητα του χαρτιού / έτσι που να γνωρίσουν οι απόγονοι / 
την αγωνία τούτης της ώρας / που αθροίζοντας πόνο στον πόνο /
μαρτύριο στο μαρτύριο / σπαραγμό στο σπαραγμό / 
κυοφορεί τον αόρατο κόσμο / του εικοστού πρώτου αιώνα." 
ΗΛΙΑΣ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ