~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
σελίδες της εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα" συντάκτες: Αγαθή Γρίβα-Αλεξοπούλου, Πάνος Αϊβαλής, Πόπη Βερνάρδου, Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη,
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Buchhandel Bowker Electre Informazioni Editoriali Micronet Nielsen Book Data

~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~

yfos

yfos
"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν' ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.

Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2014

Φιλοτεχνικός Όμιλος Τρίπολης διοργανώνει μουσική εκδήλωση-αφιέρωμα «Μάνος Χατζιδάκις – 20 χρόνια απουσίας»



Ο Φιλοτεχνικός Όμιλος Τρίπολης
σε συνεργασία με την
Περιφέρεια Πελoποννήσου, το Δήμο Τρίπολης,
τη Διεθνή Αρκαδική Εταιρεία και το Απολλώνιο Ωδείο
σας καλεί στη μουσική εκδήλωση-αφιέρωμα
«Μάνος Χατζιδάκις – 20 χρόνια απουσίας»
Τετάρτη 26 Νοεμβρίου 2014 και ώρα 20:00
στο Αποστολοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Τρίπολης
Το Δ.Σ.
Φιλοτεχνικός Όμιλος Τρίπολης.
Π.ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Ε΄3 Τρίπολη 22100 τηλ. 2710 223350

Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2014

Ημερίδα: "Χρέος και Τράπεζες" την Κυριακή 9 Νοέμβρη στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Η Πρωτοβουλία των 1000, το Δίκτυο οικονομολόγων RMF (Research on Money and Finance) με έδρα το Λονδίνο και οι ιστοσελίδες Ιskra και Rproject, συνδιοργανώνουν ημερίδα με τίτλο «Χρέος και Τράπεζες» στο Πάντειο Πανεπιστήμιο (αίθουσα Σάκη Καράγιωργα) την Κυριακή 9 Νοέμβρη και ώρα 13.00.

Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2014

Το νέο βιβλίο του Δημητρίου Ι. Κολέτσου με τίτλο «Λαογραφική ύλη» με υπότιτλο Α’ Ντοπιολαλιές



Κυκλοφόρησε πρόσφατα το πέμπτο βιβλίο του συγγραφέα, λαογράφου Δημητρίου Ι. Κολέτσου με τίτλο «Λαογραφική ύλη» με υπότιτλο  Α’ Ντοπιολαλιές, σελ. 208, από τις εκδόσεις Δεδεμάδη.
Στο εισαγωγικό σημείωμα μεταξύ άλλων σημειώνει ο λαογράφος Δημ. Κολέτσος: «Η ελληνική γλώσσα, με τον λεκτικό της πλούτο, έχει δανείσει, σε άλ­λες, πολλές από τις δικές της λέξεις και ρίζες (κατά το βιβλίο Γκίνες η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις, από τις οποίες οι 41.615 είναι α­πό την Ελληνική γλώσσα) αλλά και έχει δανειστεί, σε μικρότερο βαθ­μό, από ξένες, όπως φαίνεται σε αρκετές («εν παρενθέσει») λέξεις του αλφαβητικού ευρετηρίου που ακολουθεί στο παρόν πόνημα. 
Πέραν της κύριας γλώσσας μας με την συντακτική της δομή και τους γραμ­ματικούς κανόνες, που έχει διαφοροποιηθεί («προϊόντος του χρόνου») από την αρχαία, στην σημερινή της μορφή, παρατηρούμε στις αγροτι­κές, κυρίως, περιοχές γλωσσικά ιδιώματα [ντοπιολαλιές], τα οποία διαμορφώθηκαν από τις τοπικές ανάγκες και τις επιθυμίες των κατοί­κων τους να εκφράσουν πιο εύστοχα, αυθόρμητα και με συντομία με­στά νοήματα και συναισθήματα γινόμενοι έτσι (ενίοτε) θα μπορούσα­με να πούμε και λεξιπλάστες. 
Σήμερα βέβαια οι ντοπιολαλιές αυτές κατόρθωσαν να επιβιώσουν (μέσα στο σύγχρονο λεξιλόγιο) και ριζω­μένες στο μυαλό των μεγάλων ηλικιών εκφέρονται μόνο όταν το κα­λούν οι περιστάσεις ή η χρησιμότητα
Αυτά τα γλωσσικά ιδιώματα προσπάθησα, να συλλέξω στο εγχεί­ρημα αυτό κυρίως από το δικό μου χωριό, τον Αυλώνα και την γύρω τριφυλιακή περιοχή, χωρίς να αποκλείεται και η υπόλοιπη Πελοπόν­νησος, για να βοηθήσω τους νεότερους, που θα τις διαβάσουν ή θα τις ακούσουν ίσως, να καταλάβουν της έννοια τους.

Θεωρώ απαραίτητο να σημειώσω στο σημείο αυτό τα εξής: 1) Θα υπάρχουν σίγουρα και αρκετές άλλες ντοπιολαλιές, τις οποίες δεν μπό­ρεσα να συλλέξω σ' αυτή μου την προσπάθεια. 2) Πολλές από τις ντοπιολαλιές, που περιέχονται σ' αυτό το βιβλίο, είναι κατάλοιπα της Τουρκοκρατίας και πολύ λίγες από το πέρασμα, προ αυτής, σλαβικών φύλων (κυρίως σε τοπωνύμια). 3) Αρκετές από τις λέξεις του παρό­ντος περιέχονται στα ελληνικά λεξικά (Δ. Δημητράκου, Γ. Μπαμπινιώ­τη, κ.ά.) και δεν είναι καθαρά ντοπιολαλιές, αλλά σχετίζονται μ' αυτές. Άλλες, επίσης, από τις ντοπιολαλιές που βρίσκουμε στα εν λόγω λεξι­κά δεν γίνεται ευρεία χρήση τους, παρά μόνον -ίσως- στα χωριά ή -περισσότερο- στις ορεινές περιοχές της χώρας».
~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ο Δημήτριος Ι. Κολέτσος γεννήθηκε στον Αυλώνα της Τριφυλίας (Ν. Μεσσηνίας). Σπούδασε στην ΑΣΟΕΕ. Προσελήφθη στη ΔΕΗ και εξελίχθηκε σε ανώτερο στέλεχος. Μετά τη συνταξιοδότησή του συνεργάστηκε με την Interamerican ως ασφαλιστικός και επενδυτικός σύμβουλος. Ασχολείται με λαογραφικά και ιστορικά θέματα του χωριού του αλλά και γενικότερα. Είναι συνεργάτης του περιοδικού "Τριφυλιακή Εστία" και τοπικών εφημερίδων, όπως η "Ελευθερία" Καλαμάτας, η "Παμμεσσηνιακή", τα "Μεσσηνιακά Νέα", η "Πανολυμπιακή", οι "Σιδηροκαστρίτικοι Αντίλαλοι", η "Βανάδα", η "Κεφαλόβρυση". Το πρώτο συγγραφικό του πόνημα εκδόθηκε το 1997 και αναφέρεται στο χωριό του με τίτλο: "Η Αυλώνα και τα τοπωνύμιά της". Το επόμενα βιβλία τους είναι: «Ποικίλματα» εκδ. Δεδεμάδης, Αθήνα 2012, «Ο θησαυρός των παροιμιών», εκδ. Δεδεμάδης, Αθήνα 2009, «Της βρύσης ο ανήφορος», εκδ. Δεδεμάδης, Αθήνα 2006.
Το βιβλίο διατίθεται από τον συγγραφέα κον Δημήτριο Κολέτσο στο τηλέφωνο 210 6120719 και από τις εκδόσεις Δεδεμάδη Χαρ. Τρικούπη 42, τηλ. 210 3633620.


Τρίτη 7 Οκτωβρίου 2014

Για την ελληνική Γλώσσα

antandros 1 Αλήθειες για την ελληνική Γλώσσα που δε γνωρίζετε

Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις είναι από την Ελληνική γλώσσα (Bιβλίο Γκίνες)…
Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ’ αυτήν δεν υπάρχουν όρια. (Μπιλ Γκέιτς, Microsoft).
Η Ελληνική και η Κινέζικη. είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και... στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από τη μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική.(Francisco Adrados, γλωσσολόγος). Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο .Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από το βίο, την αγάπη από τον έρωτα. 
Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον. Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιος είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.
Το «πιρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πιρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρο» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε. Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκριμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί). 
Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας. Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης. Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών.
Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λές, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της. Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιο φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.

_________________

Ειδήσεις